از امروز می خواهم همه روز های از دست رفته را تکرار کنم.

کاری ندارم که به من می خندند .....سرزنشم می کنند.......فقط دوباره می سازمش.

یک هفته بجای هر یک سال ...نمی دونم کافی ست یا نه...!؟ ولی می دونم که اگه اون روزا رو درک می کردم الان بهترین بودم....زندگی درس اصلی خودش رو به من داده...و این درس ..سخت ترین درسی بوده که تونستم یاد بگیرم...از این که بالاخره یاد گرفتمش خوشحالم.

                                                                                                    Jan 27 2008 

زمان..........حال ، آینده

به گذشته می اندیشم و تمام رنج و دردش را در حال احساس می کنم.

چرا وقتی به آینده فکر می کردم ،تمام آرزوهایم را دور می دیدم؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

اکنون... این لحظه ای است که وجود دارد و در آن گذشته و آینده ام به هم می پیوندند و حال مرا می سازند. آینده را اکنون درک می کنم.

.

.

 حالا دارم دست و پاهایم را آزاد کنم،دست ها را برای برداشتن رویاهایم و پاها را برای راه رفتن..دست و پاهایم را می بوسم.

  پرودگارم... تو گفتی:

ای فرزند آدم!

پرهیزگار باش تا مرا بشناسی .

          گرسنگی بکش تا مرا ببینی.

                         عبادتم کن تا مرا بیابی.

                                  تنها باش تا به من برسی.

  حالا فقط بگو من  چه آینده ای دارم؟؟؟ به تو می رسم یا نه...؟!